Ηλεκτρονικό Επιχειρείν: Προγραμματισμός & Σχεδίαση

Νικόλαος Γεωργόπουλος,
Ευαγγελία Κοπανάκη,

Μαλαματένια – Άλμα Πανταζή,
Χαράλαμπος Νικολαράκος,
Ιωσήφ Χ. Βαγγελάτος

 

Β΄ Έκδοση

Εκδότης: Μπένου Ε.
Μορφή: Μαλακό εξώφυλλο
Αριθμός σελίδων: 416
Κωδικός ISBN: 978-960-359-109-2
Διαστάσεις: 17 × 24 εκ.
Κωδ. Εύδοξος: 112694867

Category:

Το κύριο χαρακτηριστικό των αρχών του 21ου αιώνα είναι ο γρήγορος μετασχηματισμός της οικονομίας και της κοινωνίας. Οι αλλαγές που δρομολογούν η οικονομία της γνώσης και της πληροφορίας είναι εντυπωσιακές και έχουν οδηγήσει σε μία «νέα» οικονομία. Οι αλλαγές αυτές μπορούν να συγκριθούν με τις αλλαγές που προξένησε στο παρελθόν ο μετασχηματισμός των αγροτικών οικονομιών σε βιομηχανικές.

Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται (όχι άδικα) ως η εποχή της ταχύτητας, της πληροφορίας και της γνώσης. Νέες τεχνολογίες, νέα προϊόντα και υπηρεσίες, νέες επιχειρηματικές πρακτικές καθορίζουν την οικονομική δραστηριότητα. Νέα εργασιακά πρότυπα, νέες καταναλωτικές συνήθειες, νέοι τρόποι διασκέδασης και επικοινωνίας χαρακτηρίζουν τις κοινωνίες μας. Σήμερα, η βιομηχανική εποχή βαίνει προς το τέλος της και διαμορφώνεται παγκόσμια μια νέα ψηφιακή οικονομία. Η γνώση, οι δεξιότητες, η τεχνολογία, η ευελιξία στην παραγωγή και τον ανεφοδιασμό, η ανάδειξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και η καινοτομία είναι οι βασικοί μοχλοί της ανάπτυξης.

Αυτή η εποχή θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σαν μια επαναστατική εξέλιξη του τρόπου χρησιμοποίησης της Πληροφοριακής Τεχνολογίας (Information Technology), όχι μόνο μέσα στην επιχείρηση, αλλά και μεταξύ των επιχειρηματικών εταίρων. Τα διοικητικά στελέχη μιας επιχείρησης αντιλαμβάνονται ότι η τεχνολογία και η αξιοποίηση των δυνατοτήτων της δεν μπορούν πλέον να αποτελούν αντικείμενο αποκλειστικής ευθύνης των διευθυντών του τμήματος μηχανογράφησης ή Πληροφορικής. Η ανάπτυξη και η υλοποίηση κατάλληλων Πληροφοριακών Συστημάτων τόσο σε επιχειρησιακό, όσο και σε διεπιχειρησιακό επίπεδο είναι πλέον επιβεβλημένες για την επιβίωση μιας επιχείρησης στο σύγχρονο ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στην έλευση της «εποχής της πληροφορίας» έχουν δώσει ορισμένες μεταβλητές του εξωτερικού περιβάλλοντος, όπως ο πληθωρισμός, η ύφεση των οικονομικών δραστηριοτήτων και οι αλλαγές στις κοινωνικές δομές. Η εποχή της πληροφορίας έχει ανάγκη από νέες επιχειρηματικές πολιτικές, οι οποίες πρέπει να καθορίζονται στα ανώτερα επίπεδα της διοικητικής ιεραρχίας. Η ζήτηση για χρήση προηγμένων πληροφοριακών συστημάτων είναι μεγάλη τόσο σε επίπεδο τμημάτων επιχείρησης, όσο και σε επίπεδο εξωτερικών συνεργατών. Επομένως, η Πληροφοριακή Τεχνολογία θα πρέπει πλέον να θεωρείται ως αναπόσπαστο τμήμα των βασικών επιχειρηματικών στρατηγικών.

Η χρησιμοποίηση των Η/Υ από επιχειρήσεις και οργανισμούς άρχισε τη δεκαετία του ’50 και μέσα σε λιγότερο από 50 χρόνια κατάφερε να φέρει επανάσταση στη δομή τόσο της οικονομίας όσο και της κοινωνίας, συντελώντας αποφασιστικά στη μετάβαση από τη βιομηχανική εποχή στην εποχή της πληροφορίας. Η Πληροφοριακή Τεχνολογία (ΠΤ) είναι πολύ νεώτερη, όπως τουλάχιστον την αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Η ΠΤ είναι παράγωγο της επανάστασης της μικροηλεκτρονικής και αποτελεί το αποτέλεσμα της προσπάθειας ενοποίησης (σύγκλισης) τριών διαφορετικών τεχνολογιών: του αυτοματισμού γραφείου, των Η/Υ και των τηλεπικοινωνιών, των αποκαλούμενων τριών νήσων που αποτελούν το αρχιπέλαγος της πληροφορίας.

Η αντίληψη ότι η ΠΤ μπορεί να αποτελέσει πυρήνα ανταγωνιστικής στρατηγικής συνεχώς αναπτύσσεται και εξελίσσεται. Στην πρώτη περίοδο (από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’70), οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούσαν τους Η/Υ κυρίως για την αυτοματοποίηση των λειτουργιών του λογιστηρίου. Τα διάφορα προγράμματα που αναπτύχθηκαν την εποχή αυτή βοήθησαν την επιχείρηση να εκτελεί τις εργασίες ρουτίνας πιο αποδοτικά. Έτσι, στην εποχή αυτή οι Η/Υ θεωρήθηκαν σαν μέσα για τη βελτίωση της απόδοσης των λειτουργιών εκείνων που ο κύριος σκοπός τους ήταν η «διακίνηση εντύπων» (paperwork-processing). Σ’ αυτή την περίοδο το τμήμα μηχανογράφησης δεν είχε μεγάλη σημασία για την επιχείρηση και τα επενδυτικά προγράμματα των επιχειρήσεων αναφέρονταν κυρίως στα τμήματα παραγωγής, marketing κ.λπ.

Στη δεύτερη περίοδο (αρχές δεκαετίας ’70 μέχρι της αρχές της δεκαετίας του ’80) το κέντρο χρήσης των Η/Υ μετατέθηκε από τα συστήματα που εξυπηρετούσαν το λογιστήριο σ’ αυτά που βοηθούσαν το λειτουργικό επίπεδο της διοικητικής ιεραρχίας (first-line operational personnel), όπως είναι τα συστήματα ελέγχου της παραγωγής και τα «συστήματα παραγγελίας ανοιχτής γραμμής» (on-line order entry systems). Οι νέες εφαρμογές δεν κρίνονταν μόνο με βάση τη μείωση του κόστους αλλά και με βάση την καλή λειτουργία του συστήματος. Τη δεκαετία αυτή επήλθε η συνειδητοποίηση ότι η ΠΤ μπορεί να αποτελέσει την αποθήκη του στρατηγικού πόρου της πληροφορίας και πολλές ήταν οι επιχειρήσεις που άρχισαν να εκμεταλλεύονται την ΠΤ για την απόκτηση ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος.

Παρόλα αυτά οι στρατηγικές ευκαιρίες και απειλές στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ήταν πολύ σημαντικότερες, όχι μόνο εξαιτίας της αλματώδους προόδου της μικροηλεκτρονικής που ανέπτυξε τους μικροεπεξεργαστές με τις τεράστιες ικανότητες, αλλά επίσης από τις συνεπακόλουθες κοινωνικοοικονομικές και νομοθετικές αλλαγές που αναπτύχθηκαν. Ακολουθώντας τα «λογιστικά» και «λειτουργικά» συστήματα των προηγουμένων δύο εποχών, αυτή η νέα περίοδος εφαρμογών μπορεί να ονομασθεί «η εποχή των πληροφοριακών-τηλεπικοινωνιακών εφαρμογών» (The information - communication application era).

To Ηλεκτρονικό Εμπόριο (e-commerce) και το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν (e-business) είναι ίσως τα πλέον χαρακτηριστικά στοιχεία της νέας αυτής εποχής. Με τη χρησιμοποίηση Η/Υ, των δικτύων υπολογιστών και των τηλεπικοινωνιών δίνεται η δυνατότητα να πραγματοποιούνται ηλεκτρονικές συναλλαγές, όχι μόνο μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών, αλλά και μεταξύ επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Επίσης, άρχισαν να πραγματοποιούνται και συναλλαγές ανάμεσα σε επιχειρήσεις, καταναλωτές και το κράτος.

Αυτές οι εφαρμογές δε σχετίζονται μόνο με την υποστήριξη διεργασιών ρουτίνας, αλλά με την πρόσβαση στα επιχειρηματικά δεδομένα, την ανταλλαγή πληροφοριών και τη διεκπεραίωση συναλλαγών είτε μέσα στην επιχείρηση είτε μεταξύ επιχειρηματικών εταίρων. Μέχρι πρόσφατα, οι περισσότερες εφαρμογές Ηλεκτρονικού Εμπορίου, όπως το EDI, πραγματοποιούταν σε κλειστά και ιδιωτικά δίκτυα με μεγάλο κόστος εγκατάστασης και συντήρησης. Γι’ αυτό οι κύριοι χρήστες αυτών των συστημάτων ήταν μεγάλες επιχειρήσεις. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των εφαρμογών και των εμπορικών συναλλαγών έχει μεταφερθεί στο Διαδίκτυο (Internet), το οποίο είναι ένα οικονομικό και παγκόσμιο δίκτυο που έχει εξαλείψει τους περιορισμούς εγκατάστασης, πρόσβασης και ασυμβατότητας των παραδοσιακών δικτύων. Καθώς το Διαδίκτυο επιτρέπει την πρόσβαση σε οποιονδήποτε και από οπουδήποτε, αποτελεί πλέον το κύριο μέσο επικοινωνίας και διεξαγωγής συναλλαγών των επιχειρήσεων με τους πελάτες τους ή τους επιχειρηματικούς τους εταίρους. Επομένως, έχει μετατραπεί στη βασική παγκόσμια πλατφόρμα Ηλεκτρονικού Επιχειρείν.

Η τρίτη περίοδος λοιπόν, μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν μια επαναστατική εξέλιξη στον χώρο των πληροφοριακών συστημάτων, καθώς δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον πληροφορικής, επικοινωνίας, συναλλαγών και πρόσβασης των καταναλωτών και των επιχειρήσεων στη «διασυνδεδεμένη» παγκόσμια οικονομία.

Παράλληλα με τις εφαρμογές Ηλεκτρονικού Επιχειρείν, τα τελευταία χρόνια, έχει αναπτυχθεί ένας μεγάλος αριθμός από εφαρμογές και υπηρεσίες, που στοχεύουν στην ηλεκτρονική συνεργασία, την επικοινωνία και την ανταλλαγή πληροφορίας μεταξύ των χρηστών. Οι εφαρμογές αυτές, γνωστές με τον όρο Web 2.0, διευκολύνουν την κοινωνική αλληλεπίδραση, επιτρέπουν την ανταλλαγή την πλούσιου περιεχομένου πολυμέσων, υποστηρίξουν τις συλλογικές ενέργειες και την ανάπτυξη της συλλογικής γνώσης. Παραδείγματα τέτοιων εφαρμογών είναι οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης (social networking sites), τα wikis και τα blogs. Με την ανάπτυξη του Web 2.0, η χρήση του Διαδικτύου έχει περάσει σε ένα διαφορετικό επίπεδο, όπου η ελευθερία του λόγου έχει ενισχυθεί, η πρόσβαση στην πληροφορία έχει διευκολυνθεί και η ταχύτητα διάδοσης της πληροφορίας έχει αυξηθεί. Σε αυτό το περιβάλλον, η δύναμη των καταναλωτών/πελατών έχει ενισχυθεί και η αβεβαιότητα των επιχειρήσεων έχει μεγαλώσει.

Η διείσδυση των νέων τεχνολογιών στην καθημερινότητα των ανθρώπων, έχει αλλάξει τους παραδοσιακούς τρόπους επικοινωνίας, κοινωνικής αλληλεπίδρασης και καταναλωτικής συμπεριφοράς και έχει συμβάλει στη διαμόρφωση μίας νέας αγοράς, στην οποία οι εταιρείες θα πρέπει να προσαρμοστούν. Σε αυτό το περιβάλλον, η χρήση των νέων τεχνολογιών, η ανάπτυξη εφαρμογών Ηλεκτρονικού Επιχειρείν και η επιχειρηματική αξιοποίηση του Διαδικτύου είναι επιβεβλημένα για την επιβίωση και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.

Το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν υποστηρίζει νέους τρόπους επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφορίας και προσφέρει έναν αριθμό από πλεονεκτήματα, όπως γρηγορότερη ανταπόκριση στις ανάγκες των πελατών (επιχειρηματικών εταίρων ή καταναλωτών), μείωση του κόστους των επιχειρηματικών διεργασιών και παροχή εναλλακτικών καναλιών για προσφορά υπηρεσιών. Εκτός, όμως, από τα σημαντικά πλεονεκτήματα υπάρχουν και κάποιοι επιχειρηματικοί κίνδυνοι, που πρέπει να προβλεφθούν, ώστε οι επιχειρήσεις να μη φοβηθούν να υποστηρίξουν την καινοτομία.

Στην εποχή της ταχύτητας, είναι καθοριστικό να μη χαθεί η ευκαιρία που προσφέρει το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν. Η εφαρμογή του μπορεί να βοηθήσει μία επιχείρηση είτε να διατηρήσει τη θέση της στην αγορά, είτε να αποκτήσει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων επιχειρήσεων του κλάδου. Για να μπορέσει να επιτύχει οτιδήποτε από τα παραπάνω, η επιχείρηση θα πρέπει να ακολουθήσει ένα στρατηγικό προγραμματισμό και σχεδίασμά για το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν. Παράλληλα με τη βελτίωση των επιχειρηματικών λειτουργιών και των παρεχόμενων υπηρεσιών, η επιχείρηση θα πρέπει να εστιάσει τόσο στη σχεδίαση ενός αποτελεσματικού ιστοτόπου όσο και στην εκμετάλλευση των ιστοτόπων κοινωνικής δικτύωσης, με στόχο τη διατήρηση των ανταγωνιστικών της πλεονεκτημάτων, την ικανοποίηση των πελατών της και την αύξηση της πελατειακής της βάσης.

Επομένως, το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν δε σχετίζεται μόνο με τις λειτουργίες της επιχείρησης, αλλά και με τη συνολική στρατηγική της. Η έννοια του Ηλεκτρονικού Επιχειρείν είναι ευρύτερη από αυτήν του Ηλεκτρονικού Εμπορίου. Η κύρια διαφορά τους μπορεί να εντοπισθεί στην μετατόπιση από την έννοια της ηλεκτρονικής συναλλαγής (στιγμιαία, δομημένη, περιορισμένη) στην έννοια της ηλεκτρονικής συνεργασίας και στην υποστήριξη βελτιωμένων ή/και καινοτόμων επιχειρηματικών λειτουργιών ή υπηρεσιών με χρήση πληροφοριακών και επικοινωνιακών συστημάτων. Το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν είναι μια έννοια που περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων και των λειτουργιών, που μπορούν να υποστηριχθούν από το Διαδίκτυο και τις νέες τεχνολογίες, ώστε μια σύγχρονη επιχείρηση να συνεργαστεί με τους επιχειρηματικούς της εταίρους, να βελτιώσει το ρόλο της στην εφοδιαστική αλυσίδα, να αυξήσει την αποδοτικότητα των επιχειρηματικών της λειτουργιών και να προσφέρει υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας στους πελάτες της.

Όπως γίνεται φανερό από την πιο πάνω ανάλυση, ο όρος Ηλεκτρονικό Επιχειρείν περιλαμβάνει τον όρο Ηλεκτρονικό Εμπόριο. Για τις ανάγκες του παρόντος βιβλίου οι έννοιες «Ηλεκτρονικό Εμπόριο» και «Ηλεκτρονικό Επιχειρείν» χρησιμοποιούνται εναλλακτικά, αλλά καλό είναι ο αναγνώστης να λαμβάνει υπόψη του τις παραπάνω διαφορές.

Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον πρωτεργάτη και κύριο πρωταγωνιστή των εξελίξεων του Ηλεκτρονικού Επιχειρείν στην Ελλάδα Καθηγητή κ. Γεώργιο Δουκίδη. Επίσης, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την εκδότρια κυρία Ευγενία Μπένου και τους συνεργάτες της για την επιμέλεια, οργάνωση και εκτύπωση του βιβλίου.

Οι συγγραφείς
Ν. Γεωργόπουλος, Ε. Κοπανάκη,
Α.Μ. Πανταζή, X. Νικολαράκος, I. Βαγγελάτος

Περιεχόμενα

Πρόλογος 17
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ
1.1. Εισαγωγή 23
1.2. Ηλεκτρονικό Εμπόριο 24
1.2.1. Δομικά στοιχεία Ηλεκτρονικού Εμπορίου 24
1.2.2. Τύποι Ηλεκτρονικού Εμπορίου 25
Ηλεκτρονικό Εμπόριο επιχείρηση προς καταναλωτή (B2C) 27
Ηλεκτρονικό Εμπόριο επιχείρηση προς επιχείρηση (Β2Β) 28
Ηλεκτρονικό Εμπόριο καταναλωτή προς καταναλωτή (C2C) 29
Άλλα είδη Ηλεκτρονικού Εμπορίου 30
1.3. Ηλεκτρονικό Επιχειρείν 31
1.4. Παράγοντες που Επηρεάζουν την Υιοθέτηση του Ηλεκτρονικού Επιχειρείν 31
1.5. Αντιμετώπιση Επιχειρηματικών Πιέσεων 32
1.6. Στάδια Υιοθέτησης Ηλεκτρονικού Επιχειρείν από τις Επιχειρήσεις 36
1.7. Πλεονεκτήματα Ηλεκτρονικού Επιχειρείν 37
1.8. Ο Ρόλος της Τεχνολογίας 40
1.9. Περιορισμοί και Προκλήσεις 41
1.10. Συμπεράσματα 42
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΜΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ
2.1. Εισαγωγή 45
2.2. Ο Ρόλος των Δικτύων στις Επιχειρήσεις 46
2.3. Γενικά για το Διαδίκτυο 47
2.3.1. Οι χρήσεις του Διαδικτύου και ο Παγκόσμιος Ιστός 49
2.4. Αρχιτεκτονικές και Βασικές Απαιτήσεις Εφαρμογών HE 52
2.5. Τεχνολογίες Διεπιχειρησιακής Επικοινωνίας 56
2.5.1. EDI (Electronic Data Interchange) 57
Δίκτυα προστιθέμενης αξίας (VAN – Value added networks) 58
Πρότυπα μηνυμάτων 59
Πλεονεκτήματα και περιορισμοί παραδοσιακού EDI 61
2.5.2. Διαδικτυακό EDI (Internet EDI) 61
2.5.3. Συστήματα βασισμένα στην XML 64
2.6. Οι Υπηρεσίες Ιστού (web services) 66
2.7. Κινητές και Ασύρματες Επικοινωνίες 68
2.8. Συμπεράσματα 69
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
WEB 2.0 ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ
3.1. Εισαγωγή 71
3.2. Χαρακτηριστικά Ιστοτόπων Web 2.0 72
3.3. Εφαρμογές Web 2.0 76
3.3.1. Ιστολογία (Blogs) 76
3.3.2. Microblogging 77
3.3.3. Wikis 78
3.3.4. RSS (Really Simple Syndication) 80
3.3.5. Δίκτυα Peer to Peer (P2P) 81
3.3.6. Ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης 82
3.3.7. Social tagging ή Folksonomy 83
3.4. Οι Επιπτώσεις του Web 2.0 στις Επιχειρήσεις 85
3.5. Τεχνολογίες Ανάπτυξης Συστημάτων Web 2.0 88
3.6. Υπολογιστικό Νέφος (Cloud Computing) 88
3.7. Ζητήματα Ασφάλειας 90
3.8. Μειονεκτήματα Συστημάτων Web 2.0 91
3.9. Συμπεράσματα 91
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
4.1. Εισαγωγή 95
4.2. Η ψηφιακή Οικονομία και ο Ρόλος του Διαδικτύου 96
4.3. Το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν ως Πηγή Επιχειρηματικής Αξίας 99
4.4. Οι Νέοι Κανόνες του Ανταγωνισμού 103
Υφιστάμενος ανταγωνισμός 105
Διαπραγματευτική δύναμη αγοραστών 105
Διαπραγματευτική δύναμη προμηθευτών 106
Απειλή υποκατάστατων προϊόντων 106
Απειλή εμφάνισης νέων ανταγωνιστών 106
4.4.1. Μελέτη περίπτωσης – Η περίπτωση της Britannica 107
4.5. Επιχειρηματικά Μοντέλα Ηλεκτρονικού Εμπορίου 109
4.6. Ηλεκτρονικές Αγορές 112
4.6.1. Β2Β ηλεκτρονικές αγορές 115
4.7. Ηλεκτρονικό Εμπόριο Επιχείρηση-προς-Πελάτη 116
4.7.1. Μοντέλα Ηλεκτρονικού Εμπορίου επιχείρηση-προς-πελάτη 117
4.7.2. Κατανόηση των αναγκών των πελατών/καταναλωτών 118
4.7.3. Μέθοδοι προσέλκυσης και διατήρησης πελατών 121
4.7.4. Μελέτες περίπτωσης 123
Η περίπτωση της Land’s End 123
Η περίπτωση της Amazon.com 125
Η περίπτωση της Dell Computers 126
Η περίπτωση του eBay 127
Η περίπτωση της Google 127
4.7.5. Βασικοί παράγοντες επιτυχίας εφαρμογών HE 127
4.8. Syndication 129
4.8.1. Επιχειρηματικοί ρόλοι στην πρακτική syndication 130
4.8.2. Από την σπανιότητα στην αφθονία 131
4.9. Κινητό Εμπόριο (Mobile commerce) 133
4.10. Συμπεράσματα 135
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ
5.1. Εισαγωγή ψψψψ137
5.2. Στρατηγική Δυνατότητα του Ηλεκτρονικού Επιχειρείν 138
5.3. Στρατηγικός Σχεδιασμός για το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν 140
5.4. Ο Ρόλος της Διοίκησης της Επιχείρησης 142
5.5. Παράγοντες που Πρέπει να Ληφθούν Υπόψη από τη Διοίκηση της Επιχείρησης 149
5.5.1. Η σπουδαιότητα της πρώιμης παρουσίας στο HE 153
5.6. Διαμόρφωση και Υλοποίηση Στρατηγικής HE 155
5.7. Πλαίσιο Στρατηγικής για την Επιχείρηση της Νέας Οικονομίας 160
5.7.1. Στρατηγικό όραμα 162
Οικοδόμηση πάνω σε παραδοσιακά επιχειρηματικά υποδείγματα 163
Δημιουργία νέων επιχειρηματικών υποδειγμάτων 164
5.7.2. Διαχείριση δραστηριοτήτων ηλεκτρονικού επιχειρείν 166
5.7.3. Κατανομή πόρων στις δραστηριότητες του ηλεκτρονικού επιχειρείν 169
5.7.4. Λειτουργική υποδομή 171
5.7.5. Ευθυγράμμιση διοικητικών στελεχών 173
5.8. Συμπεράσματα 173
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ
6.1. Εισαγωγή 175
6.2. Διαμόρφωση Προγράμματος Υλοποίησης του Ηλεκτρονικού Επιχειρείν 176
6.2.1. Καθορισμός στόχων, επίπεδο ανάπτυξης και βαθμός δυσκολίας 176
6.2.2. Υλοποίηση του προγράμματος ηλεκτρονικού επιχειρείν 179
6.2.3. Εκτίμηση κόστους 179
6.2.4. Απαιτούμενοι ανθρώπινοι πόροι για την υλοποίηση του προγράμματος HE 180
6.3. Εξωτερική Ανάθεση Σχεδίασης και Ανάπτυξης HE 181
6.4. Σχεδίαση Αποτελεσματικών Ιστοτόπων 185
6.4.1. Στάδια σχεδίασης ενός εταιρικού site 186
1. Καθορισμός των στόχων 186
2. Κατανόηση των αναγκών των χρηστών 187
3. Καθορισμός της επιτυχίας 188
4. Επιλογή και κατοχύρωση του ονόματος του διαδικτυακού τόπου 189
5. Ιεράρχηση και δόμηση του περιεχομένου 189
6. Σχεδιασμός ιστοσελίδων – διεπαφής χρήστη 190
7. Ανάπτυξη κώδικα ιστοσελίδων – διεπαφής χρήστη 190
8. Επιλογή τεχνολογιών και ολοκλήρωση με τα εσωτερικά πληροφοριακά συστήματα 191
9. Πλήρης έλεγχος λειτουργίας του site 192
10. Ολοκλήρωση και hosting (φιλοξενία) του site 193
11. Διάδοση του site 193
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
6.5. Βασικοί Παράγοντες Επιτυχίας ενός Εταιρικού Ιστοτόπου 193
6.6. Οργάνωση και Διάρθρωση Περιεχομένου 196
6.7. Παρουσίαση Περιεχομένου 200
6.8. Μέθοδοι Δημιουργίας Αποδοτικών και Αποτελεσματικών Ιστοσελίδων 203
6.9. Συχνά Προβλήματα και Παράγοντες Αποτυχίας των Εφαρμογών HE 206
6.10. Συμπεράσματα 208
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7
e-MARKETING: ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
7.1. Εισαγωγή 209
7.2. E-marketing 210
7.3. Εικονική Αλυσίδα Αξίας ως μέσο Ανάλυσης του E-marketing 210
7.4. Σχεδιασμός E-marketing 212
7.4.1. Ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης 212
Προσδιορισμός ζήτησης 213
Ανάλυση ανταγωνισμού 213
Ανάλυση Δυνάμεων, Αδυναμιών, Ευκαιριών και Απειλών (SWOT Analysis) 214
7.4.2. Προσδιορισμός Στόχων 216
7.4.3. Στρατηγικές για στόχευση αγορών 217
7.4.4. Τακτικές 217
Προϊόν 218
Τόπος 218
Τιμή 219
Προώθηση 219
7.4.5. Ενέργειες υλοποίησης και έλεγχος e-marketing 220
7.5. Επιχειρηματικά Υποδείγματα του E-marketing 221
7.6. Διαδικασία Αγοράς Προϊόντων/Υπηρεσιών από το Διαδίκτυο 223
7.7. Μέθοδοι Marketing 226
7.7.1. On-line άμεσο marketing και πωλήσεις 226
7.7.2. One-to-one marketing 226
7.7.3. Μέθοδοι έμμεσου marketing 228
7.8. Παροχή Υπηρεσιών στον Καταναλωτή μέσω Διαδικτύου 228
7.8.1. Εργαλεία για την Παροχή Υπηρεσιών μέσω Διαδικτύου 231
7.9. Μέθοδοι Διαφήμισης στο Διαδίκτυο 234
Διαφήμιση μέσω banner 234
Διαφήμιση με Text Link 235
Κόστος διαφημίσεων 235
Χρήση έτοιμων πακέτων διαφήμισης 236
7.10. Εναλλακτικά Μέσα Διαφήμισης στο Διαδίκτυο 237
7.10.1. Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ως τρόπος διαφήμισης 237
7.10.2. Ηλεκτρονικές Μηχανές Αναζήτησης (Search Engines) 240
7.10.3. Διαδικτυακές Πύλες (Portal) 241
7.10.4. Ezines (Electronic magaZINES) 242
7.11. Έρευνα Αγοράς Μέσω του Διαδικτύου 242
7.11.1. Cookies 243
Ο ρόλος των cookies στο e-marketing 244
Θέματα δεοντολογίας στη χρήτη των cookies 245
7.11.2. Εξόρυξη Δεδομένων (Data Mining) 246
Μέθοδοι εξόρυξης δεδομένων 247
Τα πλεονεκτήματα της εξόρυξης δεδομένων 247
Μειονεκτήματα της εξόρυξης δεδομένων 249
7.12. Στρατηγικές Διαφήμισης 249
7.12.1. Μέθοδοι διαφήμισης των ψηφιακών καταστημάτων 250
7.12.2. Ολοκληρωμένη διαφημιστική καμπάνια 254
7.13. Συμπεράσματα 256
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ERP ΚΑΙ CRM
8.1. Οι Επιχειρήσεις στην Ψηφιακή Οικονομία 259
8.2. Συστήματα Διαχείρισης Επιχειρηματικών Πόρων ERP 262
8.2.1. Εισαγωγή 262
8.2.2. Χαρακτηριστικά ενός ERP συστήματος 263
8.2.3. Οφέλη Υλοποίησης του ERP 265
8.2.4. Φάσεις Υιοθέτησης ενός συστήματος ERP 265
8.2.5. Η δεύτερη γενιά των ERP συστημάτων (ERP II) 268
8.3. Συστήματα Διαχείρισης Σχέσεων Πελατών (CRM) 272
8.3.1. Εισαγωγή 272
8.3.2. Χαρακτηριστικά ενός συστήματος CRM 273
8.3.3. Οφέλη εφαρμογής του CRM 275
8.3.4. Κύκλος ολοκλήρωσης μιας διαδικασίας CRM 275
8.3.5. Εφαρμογές του CRM 276
8.3.6. Από το CRM στο e-CRM 278
8.4. Συμπεράσματα 280
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9
ΔΙΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ
9.1. Εισαγωγή 281
9.2. Διεπιχειρησιακά Πληροφοριακά Συστήματα 282
9.3. Παράγοντες που Συνηγορούν στη Χρήση των Διεπιχειρησιακών Πληροφοριακών Συστημάτων 283
9.4. Τεχνολογίες και Ηλεκτρονικά Επιχειρηματικά Έγγραφα 286
9.4.1. Παραγγελία από την πλευρά του προμηθευτή (VMI) 289
9.4.2. Συνεχής αναπλήρωση αποθεμάτων (Continuous Replenishment Planning – CRP) 292
9.5. Πλεονεκτήματα Διεπιχειρησιακών Πληροφοριακών Συστημάτων 293
9.5.1. Διεπιχειρησιακά πληροφοριακά συστήματα και ευελιξία 296
9.6. Τεχνολογικοί, Επιχειρησιακοί και Διεπιχειρησιακοί Περιορισμοί 296
9.7. Συμπεράσματα 301
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10
ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΛΥΣΙΔΑΣ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ
10.1. Εισαγωγή 303
10.2. Αλυσίδες Εφοδιασμού 303
103. Διοίκηση Αλυσίδας Εφοδιασμού (SCM) 307
10.4. Στόχοι του SCM 310
10.5. SCM και Αβεβαιότητα Επιχειρηματικού Περιβάλλοντος 312
10.6. Ο Ρόλος της Τεχνολογίας στο SCM 314
10.6.1. Η περίπτωση της Dell 316
10.6.2. Η τεχνολογία RFID 318
10.7. Βασικές Διαδικασίες του e-SCM 321
10.8. Efficient Consumer Response – ECR 323
10.8.1. Η πρακτική CPFR 326
10.8.2. Περιβαλλοντικό αποτύπωμα προϊόντων 327
10.9. Συμπεράσματα 330
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ
11.1. Εισαγωγή 331
11.2. Απειλές και Επιθέσεις 332
11.3. Μέτρα και Στόχοι Ασφάλειας Πληροφοριακών Συστημάτων 334
11.4. Τεχνικές λύσεις 337
11.4.1. Συστήματα κρυπτογράφησης 337
Συμμετρική κρυπτογράφηση (symmetric cryptography) 338
Ασύμμετρη κρυπτογράφηση (asymmetric cryptography) 340
11.4.2. Ψηφιακές υπογραφές 341
11.4.3. Συναρτήσεις σύνοψης μηνύματος (Message digest functions ή Hash functions) 342
11.4.4. Ψηφιακοί φάκελοι (Digital Envelopes) 343
11.4.5. Αρχές πιστοποίησης (Certifying Authorities – CA) και Υποδομή Δημόσιου Κλειδιού
(Public Key Infrastructure – PKI) 345
11.4.6. Πρωτόκολλα για ασφαλείς συναλλαγές 347
11.4.7. Συστήματα Ηλεκτρονικών Πληρωμών 350
11.4.8. Firewalls 352
11.5. Επιπτώσεις στο Ηλεκτρονικό Επιχειρείν 362
11.6. Συμπεράσματα 363
Συμπεράσματα 365
Παράρτημα: Συνοπτικός Οδηγός της HTML 373
Βιβλιογραφία 401